MCP-servers koppelen aan een gedeelde werkplek
· Door Bee Flow · 4 min. lezen
Bee Flow is een MCP-client over stdio en Streamable HTTP. In een gedeelde werkplek zijn de lastige vragen wie een server mag toevoegen en wat de tools ervan mogen doen. Zo beantwoorden wij ze.

Het Model Context Protocol geeft een agent tools uit een extern programma: een repository doorzoeken, een ticket lezen, een database bevragen. Bee Flow is een MCP-client, dus elke server die het protocol spreekt kan tools toevoegen aan chats en agents. Op een laptop met één gebruiker is dat genoeg. In een werkplek die een organisatie deelt, of die meerdere organisaties op één server deelt, bepalen nog twee vragen of het veilig is: wie mag een server toevoegen, en wat mogen de tools doen als ze er eenmaal zijn.
Twee manieren van verbinden
De client staat in server/core/mcpManager.js en gebruikt de officiële @modelcontextprotocol/sdk. Via stdio start de Bee Flow-server de MCP-server als kindproces (npx, uv, node) en praat hij JSON-RPC over stdin en stdout. Via Streamable HTTP maakt hij verbinding met een URL en stuurt hij de opgeslagen inloggegevens mee als Authorization-header.
Verbindingen worden per gebruiker en per server hergebruikt en na vijf minuten zonder gebruik gesloten. Een kindproces via stdio erft de omgeving van de server niet. Het kindproces krijgt een vaste lijst exacte namen (PATH, de home- en tempmappen, taal- en proxyinstellingen) plus de inloggegevens die voor die server zijn ingesteld. We kozen voor een lijst van wat wél mag, omdat een lijst van wat niet mag het volgende geheim lekt dat iemand aan de omgeving van de server toevoegt.
Sommige koppelingen vragen gebruikers om een wachtwoord voor een dienst waar wij geen controle over hebben, zoals een IMAP-mailbox. Die MCP-servers zitten in de image van de server, onder server/mcpServers/, en draaien vanaf daar. Bij het starten wordt dus niets van npm gehaald.
Wie mag wat toevoegen
| Serverbeheerder | Organisatiebeheerder | |
|---|---|---|
| Installeert voor | Elke organisatie op de server | De eigen organisatie |
| Bronnen | De bibliotheek, het open MCP-register, een eigen commando of adres | De bibliotheek, en andere https-servers als het beleid dat toestaat |
| Lokale servers (stdio) | Ja | Nooit |
| Stelt het beleid in | Ja | Nee |
Een organisatiebeheerder kan nooit een commando of pakket installeren. Organisatieservers zijn altijd extern, dus niets wat zij toevoegen draait op de Bee Flow-host. Een lokale server voor de hele server is een programma dat de Bee Flow-server downloadt en start. Het draait met de beperkte omgeving van hierboven, maar heeft wel netwerktoegang. Daarom raadt de documentatie externe servers aan en vastgezette pakketversies.
Het beleid
De serverbeheerder stelt één beleid in voor organisatiebeheerders, op het tabblad Server-wide van de MCP-bibliotheek:
| Beleid | Organisatiebeheerders mogen installeren |
|---|---|
| Uit | Niets. Eerder geïnstalleerde servers werken niet meer maar blijven bewaard. |
| Alleen officiële servers (standaard) | Servers uit de Bee Flow-bibliotheek die de leverancier host, op vaste adressen |
| Officiële servers en goedgekeurde hosts | Het bovenstaande, plus hosts die jij opgeeft, zoals mcp.example.com of *.example.com |
| Elke openbare server | Elke openbare https-server |
Het beleid wordt bij elke tool-aanroep opnieuw gecontroleerd. Maak je het strenger, dan stoppen servers die er niet meer aan voldoen meteen, en de bibliotheek markeert ze als "Blocked by policy". In elke stand moet een verbinding uitkomen bij een openbaar adres. Ze wordt aan dat adres vastgezet en via https verstuurd zonder redirects te volgen. Zo blijven privénetwerken buiten bereik.
Rechten per tool en per persoon
Een server toevoegen gaat in drie stappen: verbinden, tools kiezen, toegang bepalen. Bee Flow maakt één keer verbinding om de tools op te sommen en bewaart niets tot je installeert. Bij elke tool staat of de server hem als alleen-lezen opgeeft of als iets dat gegevens kan wijzigen, en tools die de server destructief noemt staan eerst uit. Voegt een server later tools toe, dan verschijnen die onder "Check for new tools" en blijven ze uit tot een beheerder ze aanzet.
Toegang geef je aan de hele organisatie of aan bepaalde groepen. Een samengestelde agent krijgt nog steeds alleen de tools die hij al had, dus een nieuwe server maakt een bestaande agent niet ruimer. Bij elke aanroep wordt opnieuw gecontroleerd of de server bij de organisatie van de aanroeper hoort, aanstaat en binnen diens rechten valt.
Voor de sleutel zijn er twee standen. Met één sleutel voor iedereen wordt de sleutel van de beheerder versleuteld en uitgeleend aan de organisatie, en elk lid werkt met de rechten daarvan. Gebruikt iedereen een eigen sleutel, dan voegen leden die toe onder Settings → Connections en dient de sleutel van de beheerder alleen om de verbinding te testen. Sleutels worden per organisatie versleuteld en aan de origin van de server gebonden. Bee Flow weigert een sleutel naar een ander adres te sturen en haalt sleutels uit tool-resultaten en foutmeldingen. Elke installatie, wijziging en verwijdering komt in het toegangslog, met namen en aantallen en nooit met sleutels.
Een voorbeeld
Servers voor de hele server staan in de bibliotheek als gewone data. Dit is de regel voor GitHub, ingekort:
{ id: 'github', name: 'GitHub', transport: 'stdio', command: 'npx',
args: ['-y', '@modelcontextprotocol/server-github'],
required_credentials: [{ key: 'GITHUB_PERSONAL_ACCESS_TOKEN', label: 'GitHub PAT' }] }
Iedereen vult zijn eigen token in onder Settings → Connections. De eerste keer dat iemand een GitHub-tool gebruikt, start de server het proces voor die gebruiker met GITHUB_PERSONAL_ACCESS_TOKEN in de omgeving en verder niets van Bee Flow. Voeg je een eigen commando toe, zet dan de versie vast (@1.2.3), zodat morgen draait wat je vandaag hebt nagekeken.
Wil een organisatie een gehoste server van een leverancier die niet in de bibliotheek staat, dan zet de serverbeheerder de host van die leverancier op de lijst met goedgekeurde hosts. De organisatiebeheerder kiest daarna Connect another server, vult het https-adres in, test de verbinding en installeert.
Wat nog ontbreekt
Organisatieservers werken nog niet in automatiseringen, alleen in chats en agents. De uitgaande verbindingen van een stdio-server zijn voor Bee Flow onzichtbaar. Op de kaart van Privacy Shield die laat zien waar gegevens heen gingen, staan die aanroepen daarom onder "No known location", met als reden dat de tool als apart programma draait.
De documentatie van de MCP-bibliotheek beschrijft de volledige API. In welke licentie de bibliotheek zit, staat op de prijspagina, en de ingebouwde koppelingen vind je op de integratiepagina.
Wil je de bibliotheek zien met de servers die jouw team gebruikt, plan dan een gesprek van 20 minuten.