Windmill-flows uit Nextcloud naar Bee Flow: wat er meekomt en wat je controleert
· Door Bee Flow · 6 min. lezen
Bee Flow zet Windmill-flows nu om naar inactieve concepten van automatiseringen. Wat er meekomt, wat achterblijft, hoe de checklist en de vergelijking met eerdere runs werken, en wat je controleert voordat je iets aanzet.

Op 15 november 2026 brachten we Bee Flow v2026.11.15.2 uit, met daarin een importfunctie voor flows die in Windmill gebouwd zijn. Die zet Windmill-flows om naar concepten van automatiseringen in Bee Flow, elk met een rapport van wat is omgezet en wat nog openstaat. Dit stuk is voor de Nextcloud-beheerder die vandaag Windmill-flows draait en vooraf wil weten wat er meekomt, wat achterblijft en wat je controleert voordat er iets draait.
Eerst wat context. Het automatiseringsoverzicht van Nextcloud noemt Windmill als de route voor grotere workflows. Sinds Nextcloud 33 laat de Windmill-pagina van de beheerhandleiding je Windmill als losse instantie draaien, gekoppeld via de app integration_windmill. Dat is een goede opzet, en lopen je flows daar prima, dan vraagt dit stuk je niet om ze te verhuizen. De importfunctie is voor teams die een deel van hun flows naast hun AI-agents, kennisbanken en goedkeuringsstappen in Bee Flow willen hebben. Ons overzicht van AI en automatisering in Nextcloud zet de routes naast elkaar.
Twee manieren om flows binnen te halen
De eerste is uploaden. De CLI van Windmill haalt een workspace op in een map (wmill sync):
wmill sync pull --include-schedules --include-triggers --skip-resources
Pak de map in als zip en upload hem. Eén flow als JSON of YAML kan ook. De twee include-vlaggen doen ertoe. Zonder die vlaggen zitten er geen schema's of triggers in de export, en begint elk concept als handmatige automatisering tot je zelf een trigger kiest. De skip-vlag houdt de waarden van resources buiten de export, en dat wil je toch al.
De tweede is Bee Flow de Windmill rechtstreeks laten uitlezen. Je geeft het https-adres, het workspace-id en een token. Maak dat token alleen-lezen, beperkt tot die ene workspace en kort geldig. Bee Flow gebruikt het voor dat ene verzoek en slaat het nooit op, logt het niet en laat het niet terugzien. De Windmill moet vanaf de Bee Flow-server bereikbaar zijn via https op een openbaar adres. Staat hij op een intern netwerk, gebruik dan de upload.
Beide begin je in Bee Flow onder Studio, Automatiseringen, achter het windicoon naast de importknop.
De voorvertoning schrijft niets weg
Voordat er iets wordt aangemaakt, zet de voorvertoning elke flow om en laat per flow zien:
- hoeveel stappen zijn omgezet en hoeveel er overblijven voor de AI-bouwer of voor jou
- een inschatting: hoog als alles is vertaald, gemiddeld als een script als codestap draait of een id opnieuw gekozen moet worden, werk nodig als er open punten zijn, of niet zomaar om te zetten
- de hosts waar de flow gegevens heen stuurt, zodat je ze naast je eigen regels voor uitgaande gegevens kunt leggen
- de koppelingen die je moet kiezen
- wat je moet lezen voordat je hem aanzet
Kies de flows die je wilt en klik op Importeren. Elke flow wordt een eigen inactief concept. Een flow die niet geïmporteerd kan worden, wordt gemeld, en de rest gaat door.
Wat er onderweg verandert
De omzetting is deterministisch. Dezelfde export geeft dezelfde concepten, en er komt geen taalmodel aan te pas. Een paar dingen veranderen bewust, en het rapport meldt ze per flow.
Geheimen blijven achter. Een resource of variabele uit Windmill wordt een koppeling die je in Bee Flow kiest, en de waarde wordt nooit gelezen. Code wordt tijdens de import ook nooit uitgevoerd. Een gewoon TypeScript-script kan een codestap worden die later in de afgeschermde sandbox van Bee Flow draait. Scripts in Python, Bash en SQL worden punten op de checklist.
Over identiteit moet je even nadenken. Windmill voerde delen van een flow uit als de Nextcloud-gebruiker die de gebeurtenis veroorzaakte, of als beheerder. Bee Flow draait een automatisering met de koppelingen van de eigenaar, dus wat hij mag lezen en wijzigen volgt de rechten van die eigenaar. Leunde een flow stilletjes op beheerdersrechten, dan heeft hij een andere eigenaar of een kleinere taak nodig.
Runinstellingen zoals het aantal gelijktijdige runs, de tijdslimiet en hoe lang rungegevens bewaard blijven, worden overgenomen waar Bee Flow dezelfde instelling heeft. De rest staat in het rapport.

De checklist en de AI-bouwer
Wat de omzetter niet kan vertalen, zoals een script in een taal die Bee Flow niet draait of een patroon dat hij niet kent, krijgt een plaatshouder-stap op het canvas en een punt op de checklist. Aanvullen met AI opent de AI-automatiseringsbouwer op dat concept, met een briefing die al in het invoerveld staat: de open punten, de bron van elk punt om te lezen met de geheimen eruit, en wat er moet gebeuren. Je leest hem en verstuurt hem zelf.
De briefing gaat naar het AI-model van je eigen organisatie, langs de gewone controles van de bouwer. De bouwer vervangt de plaatshouders, doet een proefrun en rondt het concept af. Hij zet een automatisering nooit aan.
Vergelijken met de laatste Windmill-runs
Lees je een Windmill rechtstreeks uit, dan kan de voorvertoning aanbieden om te vergelijken met de laatste vijf runs van elke flow (een beheerder kan dat aantal aanpassen). Zolang het token er nog is, leest Bee Flow die afgeronde runs, maakt van de invoer van elke run triggergegevens voor het nieuwe concept en geeft het concept één proefrun per Windmill-run. Een proefrun verstuurt en schrijft niets. Lezen en AI-stappen gebeuren wel echt, dus AI-stappen sturen die invoer naar het AI-model van je organisatie.
Het rapport laat daarna per Windmill-run zien of de proefrun het einde haalde, welke stappen faalden met welke foutcode, en welke stappen een resultaat met een andere vorm geven: alleen veldnamen, nooit waarden. Die invoer zijn gegevens van je klanten. Bee Flow bewaart daarom alleen de samenvatting en verwijdert elke proefrun zodra die is samengevat, tenzij je aanvinkt dat de runs als testgevallen bewaard worden.
Voordat je hem aanzet
Een geïmporteerd concept kan pas aan als elk punt op de checklist is opgelost of door jou als afgehandeld is gemarkeerd, en een proefrun van de huidige versie zonder fouten is afgerond. Verander je daarna iets, dan is er een nieuwe proefrun nodig. Dat geldt hoe de automatisering ook wordt aangezet.
Zet daarna de flow in Windmill uit, anders draait elke gebeurtenis twee keer. Bij een Windmill-trigger op een Nextcloud-gebeurtenis schakel je de trigger uit. Zet ook de schema's op pauze.
Een handige volgorde voor een eerste poging:
- Exporteer één workspace met beide include-vlaggen.
- Lees de voorvertoning, vooral de uitgaande hosts en de opmerkingen over identiteit.
- Importeer één kleine flow en werk de checklist af.
- Draai de vergelijking of je eigen proefruns tot de vormen kloppen.
- Zet hem in dezelfde sessie aan in Bee Flow en uit in Windmill.
Nieuwe Nextcloud-bouwstenen in dezelfde release
De release voegt ook triggers toe voor meer Nextcloud-gebeurtenissen: gekopieerde en teruggezette bestanden, verwijderde tags, verwijderde rijen in Tables, en verplaatste of verwijderde afspraken. De Bee Flow-app uit de Nextcloud App Store registreert die al via Webhook Listeners, dus ze verschijnen zodra je server deze release draait. Een afbeelding uit Nextcloud Bestanden lezen geeft nu ook de tekst erin terug via OCR, en mail versturen via Nextcloud Mail kan bestanden uit Bestanden meesturen, of een document dat een eerdere stap maakte.
Waar Bee Flow past
Bee Flow zet automatiseringen naast AI-agents, kennisbanken en goedkeuringsstappen in één werkomgeving. Met Nextcloud verbindt het via de Bee Flow-app voor Nextcloud, open source onder de AGPL, waarbij elke aanroep onder het eigen account van een gebruiker loopt. De automatiseringsbouwer zit in elke licentie, ook in de gratis licentie. Importeren uit Windmill hoort bij een betaalde licentie: op de prijspagina zie je welke. Laat je je flows liever door ons overzetten en beheren, kijk dan bij automatisering als dienst. Wil je eerst je situatie doorspreken, plan dan een gesprek.